İnsan kulağı alt frekansları üst bölgeye göre daha az ayrıştırır. Bu, kontrbas çalan herkesin karşılaştığı bir güçlüktür.
Sonuç olarak bas bölgesindeki küçük sapmalar geç fark edilir ve entonasyon çalışması daha çok tekrar ister.
Birinci çözüm üst bölgeyi kullanmaktır. Aynı ezgi bir oktav yukarıda çalışıldığında sapma açıkça duyulur, sonra alt bölgeye taşınır.
İkinci çözüm piyano eşliğidir. Sabit perdeli bir çalgıyla birlikte çalışmak kulağa ölçüt verir.
Üçüncü çözüm kayıttır. Kayıtta alt bölge, canlı dinlemeye göre daha ayrışık duyulur.
Dördüncü çözüm söylemektir. Çalınacak ezgiyi önce sesle söylemek, perdeyi kulağa yerleştirir; sonra el onu arar.
Söyleme çalışması bas bölgesi için de geçerlidir; sesin oktavı önemli değildir, aralıklar aynı kalır. Dizi ve arpej çalışmaları bu işin omurgasıdır ama ezbere değil, her sesi dinleyerek yapıldığında işe yarar. Kulak gelişimi yavaştır ve günlük olarak hissedilmez; ölçmek için birkaç ay arayla alınmış iki kayıt gerekir.
Dinleme alışkanlığı da bu çalışmanın parçasıdır. Kayıt dinlerken yalnız bas çizgisini takip etmek, kulağı alt bölgeye odaklamayı öğretir; zamanla o çizgi kendiliğinden öne çıkar.
Derslerimizde kulak çalışması solfej dersiyle birlikte yürütülür.