Vibrato, sol elin perdeye bastığı noktayı küçük ve düzenli biçimde salındırmasıyla oluşur.
Kontrbasta hareket koldan ve bilekten gelir; parmak tek başına salınmaz. Çalgı büyük olduğu için hareket de geniştir.
İki ölçüsü vardır: saniyedeki salınım sayısı ve perdenin ne kadar saptığı. İkisi de sınır tanır.
Çok hızlı bir vibrato sesi gergin gösterir; çok geniş olanı entonasyonu belirsizleştirir. Çalışmanın ilk aşamasında hareket abartılı ve yavaş yapılır; amaç düzenliliği kurmaktır. İkinci aşamada metronomla sayılır: her vuruşta iki, sonra üç, sonra dört salınım.
Üçüncü aşamada hız serbest bırakılır ve müziğe göre değişmesi sağlanır. Sabit tek bir vibrato bütün dağarı düzleştirir.
Vibratonun nerede kullanılmayacağı da öğrenilir. Orkestra içinde bazı bölümler düz sesle çalınır.
Başlangıçta vibrato ertelenir; entonasyon oturmadan eklenen salınım, yanlış sesi gizler.
Vibratonun genişliği bölgeye göre de değişir. Alt bölgede aynı salınım daha geniş bir perde sapması üretir. Kalın tellerde hareket bilinçli olarak küçültülür. Tiz bölgede ise genlik artırılabilir.
Derslerimizde vibrato çalışması entonasyon sağlamlaştıktan sonra başlar.