Yay tekniğinin temeli iki biçimdir: her notaya bir yay yönü veren détaché ve birden çok notayı tek yayda birleştiren legato.
Détaché çalışmasında amaç yön değişiminin duyulmamasıdır. Aşağı ve yukarı yay arasında ses kesilmez.
Bu geçiş bilekle yumuşatılır. Kol yön değiştirirken bilek bir an gecikir ve kopuşu örter.
Legatoda tek yayda birden çok nota çalınır. Burada zorluk yay dağıtımındadır: yayın hangi bölümünde kaç nota çalınacağı önceden planlanır.
Planlanmadığında yay ortada biter ve son notalar sıkışır. Bu, kontrbasta yay kısa olduğu için sık görülür.
Çalışma yöntemi işaretlemedir: partisyonda yayın nerede biteceği kalemle yazılır.
Üçüncü konu eşitliktir. Aşağı yay yer çekiminden güç alır, yukarı yay ona karşı çalışır; ikisinin sesi eşitlenir.
Bunu duymanın yolu kayıttır. Çalarken iki yön eşit duyulur; kayıtta fark açıkça ortaya çıkar.
Temel iki biçim oturmadan spiccato ve benzeri sıçrayan teknikler çalışılmaz.
Yay dağıtımını planlarken ölçü başlarının hangi yönde olacağı da belirlenir. Güçlü zamanların aşağı yaya denk gelmesi yaygın bir tercihtir; bu, vurguyu kolunun doğal ağırlığından alır.
Derslerimizde yay teknikleri détaché ve legato üzerine kurulur.