Orkestrada tempo şefin elinden gelir; ancak bas bölmesi için bu bilgi doğrudan uygulanmaz.
Sebebi fiziksel bir gecikmedir. Kalın tel titreşimi geç kurar; şefin vuruşuyla aynı anda başlayan bir bas sesi, dinleyiciye geç ulaşır.
Bas bölmesi hazırlığını bir an önce yapar. Yay tele oturmuş olur ve hareket vuruşla başlar.
İkinci konu göz ile nota arasındaki paylaşımdır. Partisyona gömülmüş bir icracı şefin dinamik ve karakter işaretlerini kaçırır.
Çözüm partiyi yeterince tanımaktır; okunan sayfa ne kadar bilindikse göz o kadar sık kalkar.
Üçüncü konu grup şefidir. Bölme, şefle doğrudan değil çoğu zaman kendi grup şefi üzerinden hizalanır.
Grup şefinin yay hareketi bütün bölme için bir işarettir; arkadakiler onu izleyerek aynı anda girer.
Dördüncü konu salondur. Büyük salonlarda diğer bölmelerin sesi geç ulaşır; kulağa değil göze güvenmek gerekir.
Bu durumda tempo şefin elinden alınır, duyulan sesten değil.
Bu gecikme provada ölçülebilir. Bölme ile diğer yaylılar arasındaki fark bir kayıtla dinlendiğinde, hazırlığın ne kadar erken yapılması gerektiği tahminden çıkar. Uzun eserlerde şefin tempo esnetmeleri de not edilir; partisyona yazılan bu işaretler ikinci provada zaman kazandırır.
Derslerimizde şef takibi orkestra çalışmalarında uygulanarak öğretilir.